Sejak sekian lama, penduduk Singapura, baik penduduk tempatan mahupun bukan tempatan, telah lama mengesyaki bahawa Singapura mempunyai sistem kuota etnik dalam dasar imigresennya. Baru pada Jun 2023 lalu syak wasangka ini disahkan benar apabila K Shanmugam, Menteri Dalam Negeri dan Menteri Undang-Undang, berkongsi semasa perbincangan panel mengenai "Revisiting Pluralism" [1] di Institut Kajian Dasar bahawa "kerajaan telah berkomitmen secara terbuka untuk mengekalkan peratusan kaum kami lebih kurang tetap" apabila ditanya tentang dasar imigresen Singapura. Walaupun Singapura mempunyai sistem kuota etnik yang terkenal dan mantap dalam perumahan awam, yang akan kami bincangkan dengan lebih mendalam kemudian, tidak pernah ada pengiktirafan awam yang jelas tentang sistem kuota etnik untuk imigresen sehingga 2023.

Dalam artikel ini kami mengupas dengan lebih mendalam kuota etnik dalam dasar imigresen, terutamanya bagi pemastautinan tetap (PR) dan kerakyatan (SC) Singapura. Kami bermula dengan meneliti bidang-bidang lain yang mempunyai kuota etnik dan apa yang menimbulkan kuota ini. Kami kemudian meneliti data imigresen dan populasi rasmi untuk melihat bagaimana sistem kuota ini berfungsi dari semasa ke semasa. Kami kemudian membincangkan bagaimana kuota ini, dan sebarang perubahan yang dapat dikenal pasti, memberi kesan kepada kelulusan PR dan SC baharu. Populasi Singapura Menyejuk pada 2025: Pandangan Lebih Mendalam untuk Pemohon Pemastautinan

Bagaimana dasar etnik Singapura mengekalkan kepelbagaian komuniti

Diperkenalkan pada 1988, kerajaan melaksanakan sistem Kawasan Perwakilan Berkumpulan (GRC) yang memerlukan sekurang-kurangnya seorang calon minoriti (sama ada Melayu, India, atau minoriti lain) diwakili dalam setiap pasukan GRC. Di bawah sistem politik Singapura, warganegara dipilih ke parlimen sama ada melalui kawasan pilihan raya ahli tunggal (SMC) atau GRC yang terdiri daripada 3 hingga 6 ahli, yang bertanding dalam pilihan raya secara bersama. Bagi kerusi yang dipertandingkan dalam GRC, keseluruhan pasukan menang atau kalah bersama, jadi tiada seorang pun dalam pasukan itu boleh dipilih sendiri di kawasan tersebut. Sistem GRC diwujudkan untuk memastikan semua kaum hidup bersama secara aman, memastikan minoriti disertakan, dan mengelakkan kejiranan yang hanya mempunyai satu jenis kaum. Panduan Ringkas untuk Rakyat India yang Berpindah ke Singapura: Penggabungan Syarikat, Pas Pekerjaan, PR dan Faedah CECA

Setahun kemudian, pada 1989, dengan memetik keperluan untuk membasmi kantung-kantung etnik, kerajaan memperkenalkan Dasar Integrasi Etnik (EIP} Lembaga Pembangunan Perumahan (HDB[2]) untuk mengukuhkan lagi etos keharmonian kaum dalam masyarakat. Di bawah EIP, pembelian pangsapuri HDB baharu dan terpakai perlu mematuhi had atas bagi perkadaran pangsapuri yang boleh dimiliki oleh setiap kumpulan etnik dalam sesuatu kejiranan[3] dan pada peringkat blok pangsapuri. Kuota terakhir yang diterbitkan pada 2010[4] menunjukkan bahawa dalam kejiranan, kaum Cina mempunyai had 84%, Melayu 22%, India dan minoriti lain 12%. Dalam setiap blok, had Cina ialah 87%, Melayu 25%, India dan minoriti lain 15%.

Mengapakah Singapura begitu mengambil berat tentang keharmonian kaum?

Legasi rusuhan dan kemerdekaan

Pada tahun-tahun awal Singapura, keharmonian kaum menjadi fokus kritikal bagi kerajaan. Parut daripada 2 tempoh yang berbeza (1964-1965 dan 1969) dalam sejarah Singapura telah menajamkan tumpuan kerajaan terhadap isu ini. Apabila negara-negara Asia pulih dan membina semula daripada kemusnahan Perang Dunia Kedua, tuntutan untuk pemerintahan sendiri semakin kuat. Tuntutan ini akhirnya membawa kepada pembentukan Malaysia semenanjung sebagai sebuah negara merdeka pada 1957 sebagai Persekutuan Tanah Melayu. Kemudian pada 1963, Persekutuan Tanah Melayu bersatu dengan Singapura, Sabah (Borneo Utara) dan Sarawak untuk membentuk Malaysia Raya. Singapura menyertai Persekutuan Malaysia untuk mencapai kemerdekaan daripada pemerintahan penjajah British, untuk mencari manfaat ekonomi yang lebih tinggi daripada pasaran bersama yang lebih besar, dan untuk memerangi ancaman komunisme di Asia Tenggara. Walau bagaimanapun, pada 1964, rusuhan kaum dari Julai hingga September, terutamanya antara kaum Cina dan Melayu, menyebabkan 36 kematian dan 560 orang cedera dengan beribu-ribu ditangkap untuk mengelakkan peningkatan keganasan dan kerosakan harta benda. Dalam tempoh yang bergelora ini kerajaan menubuhkan Jawatankuasa Muhibah di seluruh kawasan pilihan raya untuk menggalakkan keharmonian kaum dan menangani kebimbangan komuniti. Pada 9 Ogos 1965, disebabkan perbezaan yang tidak dapat didamaikan dalam isu kaum, politik, ekonomi dan sosial, Parlimen Malaysia mengundi sebulat suara untuk pengusiran Singapura. Pada hari yang sama, Lee Kuan Yew mengumumkan kemerdekaan Singapura sebagai sebuah negara berdaulat, menandakan berakhirnya kesatuan yang singkat tetapi tragis dengan Malaysia. Walaupun kaum bukan satu-satunya isu pemisahan, ia merupakan kebimbangan dominan di kalangan pemimpin Singapura pada masa itu. Sebagai contoh, pemimpin Singapura berkata Malaysia mahukan "Malaysia Melayu" dan bukan "Malaysia Malaysia".

Visi baharu perpaduan kaum

Daripada kesakitan dan penderitaan tahun-tahun tersebut, Singapura mula menerima idea kesaksamaan dan meritokrasi untuk masyarakatnya dan bahkan membawa Menteri Luar S. Rajaratnam menggambarkan Singapura sebagai "Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu kecil yang sedang terbentuk" dalam ucapan sulungnya pada 1965 kepada Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Menteri Rajaratnam kemudiannya menetapkan Ikrar Negara Singapura pada 1966: "Kami, warganegara Singapura, berikrar sebagai satu bangsa yang bersatu, tanpa mengira kaum, bahasa atau agama, untuk membina masyarakat demokratik berdasarkan keadilan dan kesaksamaan bagi mencapai kebahagiaan, kemakmuran dan kemajuan untuk negara kami.". Sehingga hari ini, ikrar ini dibacakan secara bersama di perhimpunan sekolah, dalam angkatan tentera Singapura dan pada perhimpunan hari kebangsaan. Apa Maksud Ucapan Populasi 2026 Menteri Gan bagi Pemohon PR dan Kerakyatan Singapura Di Dalam Sistem Pendidikan Bertaraf Dunia Singapura: Rahsia Di Sebalik Kejayaannya

Malangnya, dari Mei hingga Jun 1969, limpahan ketakutan dan sentimen negatif daripada pergaduhan kaum di Malaysia mencetuskan pergaduhan setempat di beberapa lokasi di Singapura antara kumpulan Melayu dan Cina, yang akhirnya membawa kepada 4 kematian dan 80 kecederaan. Peristiwa tragis ini akan mengukuhkan tekad kerajaan untuk memiliki masyarakat yang harmoni dari segi kaum.

Seberapa tegar kuota etnik ini?

Melihat kepada data imigresen 10 tahun yang lalu, tidak akan ada keraguan kepada pemerhati bahawa kuota etnik sememangnya wujud dengan hampir tiada variasi dalam kumpulan etnik sebagai % daripada jumlah penduduk pemastautin dari tahun ke tahun dan walaupun dalam jangka masa 10 tahun.

Penduduk pemastautin Singapura (PR dan SC) mengikut etnik

Ini berbeza secara ketara dengan Malaysia yang dalam jangka masa yang sama mempunyai sisihan antara 2x hingga 26x lebih besar bagi setiap kumpulan etnik. Sebagai contoh, di Malaysia sisihan piawai penduduk pemastautin Melayu sepanjang 10 tahun yang lalu ialah kira-kira 2.51%, manakala di Singapura metrik yang sama bagi Melayu hanyalah 0.1%. Secara relatif, ini menjadikan Malaysia 25.6 kali lebih tidak menentu berbanding Singapura.

Perbandingan sisihan piawai 10T % jumlah penduduk pemastautin merentas negara

Apakah maksud ini bagi bakal pemohon yang ingin menjadi PR atau SC?

Pertama, walaupun ia kelihatan seperti sistem kuota agak tegar sepanjang 10 tahun yang lalu, data dalam tempoh yang lebih panjang menggambarkan gambaran yang berbeza. Sebagai contoh, dalam 10 tahun antara 2004 hingga 2014, terdapat penurunan yang agak besar iaitu -1.9% bagi kaum Cina dan peningkatan 0.97% dan 1.52% bagi India dan minoriti lain, masing-masing. Dalam 10 tahun sebelumnya, antara 1994 hingga 2004, perubahannya juga agak besar dengan penurunan -1.32% bagi kaum Cina dan peningkatan 0.91% dan 0.54% bagi India dan minoriti lain, masing-masing.

Perubahan dalam penduduk etnik sebagai % daripada jumlah penduduk sepanjang 30 tahun yang lalu

Berdasarkan data yang lebih lama, kita dapat melihat bahawa dasar imigresen adalah jauh kurang ketat dan mungkin dengan sistem yang lebih berasaskan meritokrasi merentas semua bakal pemohon untuk pemastautinan Singapura, bermakna orang India akan bersaing dengan orang Cina dan Melayu. Walau bagaimanapun, sejak pengetatan dasar imigresen pada 2010, kami berpendapat terdapat kurang persaingan pemohon merentas kumpulan etnik dan lebih banyak persaingan dalam kumpulan etnik. Ini bermakna kumpulan etnik yang lebih kecil seperti India dan minoriti lain lebih terjejas kerana kumpulan peruntukan untuk kumpulan etnik mereka dari segi mutlak akan menjadi lebih kecil.

Pemenang dan yang kalah dalam sistem kuota etnik

Mengekalkan kuota seperti hari ini membantu orang Cina paling banyak kerana bilangan mereka telah menurun paling banyak dalam 30 tahun yang lalu dengan perkadaran Cina menurun kepada 73.99% pada 2024 daripada 77.49% pada 1994. Ini juga membantu orang Melayu kerana saiz relatif mereka juga menyusut dari 1994 hingga 2014 tetapi sejak itu meningkat sedikit kepada 13.52% pada 2024. Berdasarkan kenyataan Menteri K Shanmugam pada 2023 bahawa sebahagian daripada sebab kuota itu wujud ialah "Pemimpin kanan dalam komuniti Melayu telah menyatakan bahawa mereka mahu mengekalkan penduduk Melayu pada sekitar 14-15% atau sekurang-kurangnya terus kekal sebagai komuniti kedua terbesar di Singapura.". Ini akan memihak kepada lebih banyak ruang peningkatan untuk penduduk Melayu. Kami berpendapat pertumbuhan penduduk Melayu mungkin akan kekal sederhana kerana Menteri K Shanmugam juga telah berkata bahawa sukar untuk menarik orang Melayu Malaysia dan Indonesia yang berbakat ke Singapura. Manakala sebaliknya terdapat ramai orang Cina dan India yang ingin menjadi pemastautin Singapura. Untuk meletakkan beberapa angka di sebalik ini, terdapat kira-kira 25.6 juta etnik Melayu di Malaysia dan Indonesia, manakala terdapat kira-kira 1.426 bilion Cina dan 1.429 bilion India di peringkat global[5]. India dan minoriti lain mungkin berada dalam kedudukan yang paling teruk kerana kumpulan bakal pemohon untuk pemastautinan Singapura biasanya berjumlah beberapa urutan magnitud lebih banyak daripada kuota kecil yang diperuntukkan untuk mereka. Untuk meletakkan ini dalam perspektif, kami telah menganggarkan pecahan 2023 PR dan SC yang diberikan berdasarkan purata 10 tahun penduduk etnik sebagai % daripada jumlah. Seperti yang ditunjukkan dalam jadual di bawah, bilangan India yang diberikan kerakyatan (SC) ialah kira-kira 2,117 manakala Cina dianggarkan diberikan 17,426, iaitu kira-kira 8.2x lebih banyak daripada peruntukan untuk India. Kami perlu memberi amaran walaupun kuota untuk India mungkin lebih besar dan akan merangkumi minoriti lain juga, kemungkinan besar mengikuti sistem kuota Dasar Integrasi Etnik HDB. Tetapi walaupun begitu, jumlah mutlak peruntukan adalah agak kecil.

Anggaran PR dan SC yang diberikan berdasarkan kuota etnik

[1] https://www.facebook.com/MothershipSG/videos/spore-govt-committed-to-maintaining-racial-percentages-but-cmio-shouldnt-be-over/1288118582129078/

[2] HDB ialah agensi kerajaan yang bertanggungjawab menyediakan perumahan bersubsidi kerajaan untuk rakyat Singapura.

[3] Dalam konteks perumahan HDB, kejiranan merujuk kepada kumpulan blok kediaman HDB dalam kawasan geografi yang ditetapkan. Sempadan kejiranan ditetapkan oleh Pihak Berkuasa Pembangunan Semula Bandar (URA) dan Lembaga Pembangunan Perumahan (HDB) untuk tujuan perancangan dan komuniti.

[4] https://www.sg101.gov.sg/social-national-identity/examples/hdb/

[5] Ini berdasarkan anggaran PBB 2023 untuk populasi China dan India. Kami tidak memasukkan etnik Cina dan India yang tinggal di luar negara di tempat lain.

Merancang permohonan PR atau kerakyatan Singapura anda? Perkhidmatan permohonan PR Singapura E&H Immigration kami menyediakan panduan pakar yang disesuaikan dengan situasi anda. Lihat juga: Perkhidmatan Kerakyatan Singapura E&H Immigration kami.